Carry trades na rynkach finansowych

Admiral Markets

Spekulacja na rynkach finansowych ma na celu osiągnięcie wysokich stóp zwrotu, dużo wyższych, niż te osiągane z lokat. Jednak możliwość osiągnięcia wysokich stóp zwrotu zazwyczaj wiąże się z poniesieniem większego ryzyka. Jednym z sposobów podniesienia stopy zwrotu, ale również ryzyka jest wykorzystanie kredytu do celów inwestycyjnych.

Zobrazujmy to prostym przykładem. Jan chce zainwestować w akcje spółki o wartości 100 złoty za jedną akcję. Jest to spółka farmaceutyczna, która czeka na dopuszczenie swojego leku do obrotu, swojego flagowego produktu. Jan chcąc zakupić 100 akcji tej spółki musi dysponować kwotą w wysokości 10 000 złoty. Może również pożyczyć tę kwotę od banku. Oczywiście od tej pożyczki będzie musiał zapłacić prowizję oraz odsetki, załóżmy 5% w skali roku, czyli 500 złoty. Załóżmy, że firma nie otrzymuje zgody na wprowadzenie leku do obrotu i cena akcji spada do 5 złoty. Gdyby Jan zainwestował swój kapitał oznaczałoby to, że stracił 50% na tej inwestycji. Gdyby pożyczył straciłby 5500 złoty, a strata wyniosłaby 1000%. Jednak, gdy firma dostanie zgodę i kurs akcji wzrośnie o 50% do poziomu 15 złoty, wtedy wartość 100 akcji będzie wynosić 15 000 złoty, a zysk w przypadku własnych środków wyniesie 5000 złoty, czyli 50%. W przypadku inwestycji lewarowanej, przy użyciu kredytu, zysk wyniesie 4500 złoty, gdyż musimy odjąć odsetki. Jednak w tym przypadku naszym kosztem były tylko zainwestowane odsetki w wysokości 500 złoty, czyli stopa zwrotu wyniosłaby 900%.

Carry trades na rynku walutowym

Powyższy przykład pokazuje prosty mechanizm pożyczenia środków na niski procent i ulokowanie ich w inwestycje dającą możliwość uzyskania wyższej stopy zwrotu. Taki mechanizm wykorzystują również banki, które pożyczają na wyższy procent, niż oferowane odsetki od lokat. Banki także korzystają z dźwigni finansowej, gdyż muszą tylko utrzymać niewielki procent zdeponowanych przez klientów środków, który określa bank centralny poprzez stopę rezerw obowiązkowych. W Polsce stopa rezerw obowiązkowych wynosi 3,5%.

Również na rynku walutowym można się spotkać z transakcjami spekulacyjnymi, które polegają na pożyczaniu kapitału na niski procent i inwestowanie go w kraju o wysokich stopach procentowych. Są to transakcje carry trades wykonywane przez fundusze typu hedge, banki inwestycyjne etc. Zarządzający portfelami w takich funduszach wyszukują krajów o niskich stopach i zaciągają tam pożyczki w niskooprocentowanych walutach, są to waluty finansujące i wymieniają je na rynku na waluty docelowe. Zdobyty w ten sposób kapitał inwestują w obligacje lub certyfikaty depozytowe denominowane w walutach docelowych oferujące wyższe stopy procentowe. W ten sposób osiągany jest zysk, który wynika z różnicy stóp procentowych. Dodatkowy dochód może być uzyskany z wzrostu wartości waluty docelowej wobec waluty finansującej. Jeżeli natomiast waluta wysokooprocentowana straci na wartości wobec waluty niskooprocentowanej i ten spadek będzie większy, niż różnica w oprocentowaniu, transakcja zakończy się stratą.

Rachunek Admiral.Prime

Przykładowo fundusz hedge pożycza 100 mln jenów w japońskim banku. Oprocentowanie pożyczki wynosi 0,5% rocznie. Fundusz lokuje pozyskany w ten sposób kapitał w dziesięcioletnie obligacje amerykańskie o rocznym oprocentowaniu 2,5%. Zysk funduszu wynosi 2%, który należy pomniejszyć lub powiększyć o spadek lub wzrost waluty docelowej, w tym przypadku dolara amerykańskiego. Jeżeli w ciągu roku dolar amerykański umocni się w stosunku do jena japońskiego o 3%, to całkowity zysk wyniesie 5%, ponieważ do zysku z obligacji należy dodać zysk z aprecjacji dolara amerykańskiego, którego musieliśmy nabyć w celu zakupu obligacji. Jeżeli jednak dolar amerykański straci w tym okresie do jena 3%, to na tej transakcji zostanie zaksięgowana strata w wysokości 1%. Transakcje carry trades zależą w równym stopniu od różnicy w oprocentowaniu w danych krajach, ale również od zachowania kursu walutowego. Zatem ocena przyszłych zachowań kursu walutowego jest bardzo istotna przy dokonywaniu transakcji carry trades.

W tego typu transakcjach inwestorzy często wykorzystują dźwignię finansową, żeby zwielokrotnić swoje zyski. W miarę coraz większego zaangażowania inwestorów w transakcje carry trades, trendy na parach walutowych zazwyczaj przyśpieszają i mogą trwać kilka tygodni, a nawet miesięcy.

Początek i koniec trendu

Transakcje carry trades inicjują trendy, ale również są widoczne podczas odwracania się rynkowej tendencji. Kapitał uciekający od walut wysokooprocentowanych na rzecz tych niskooprocentowych w związku z zamykaniem pozycji carry trades powoduje odwrócenie się aktualnego trendu.

Proces odwracania transakcji carry trades może być spowodowany kilkoma czynnikami:

  • Prognozowany lub faktyczny spadek wartości waluty docelowej (wysokooprocentowanej)
  • Prognozowany lub faktyczny wzrost wartości waluty finansującej (niskooprocentowanej)
  • Prognozowany spadek rynkowych stóp procentowych w kraju waluty docelowej
  • Prognozowany wzrost rynkowych stóp procentowych w kraju waluty finansującej
  • Spadek apetytu na ryzyko, który zazwyczaj powoduje, że kapitał ucieka od walut wysokooprocentowanych na rzecz tych dających mniejsze oprocentowanie

Jest wiele czynników, które mogą spowodować, że inwestorzy zaczną odwracać swoje pozycji carry trades. Negatywne dane ekonomiczne, zapowiedzi banków centralnych odnośnie zmiany polityki pieniężnej, wydarzenia geopolityczne, wszystkie te czynniki mogą spowodować, że apetyt na ryzyko zmniejszy się i kapitał zacznie uciekać z rynku, a trendy zaczną się odwracać. Należy pamiętać, że tego typu transakcje są dokonywane przy użyciu dźwigni finansowej, a zatem odwracanie pozycji mocno przyśpiesza zmianę trendu, tak jak trend przyśpieszał w miarę angażowania się nowych inwestorów. Dźwignia finansowa może zwielokrotnić zyski, ale również straty. Widać to na poniższym wykresie USD/JPY.

USD/JPY

Jen japoński i frank szwajcarski - główne waluty finansujące

Utrzymujące się niskie stopy procentowe w Japonii oraz w Szwajcarii powodują, że waluty tych krajów są najczęściej pożyczane w celu pozyskania kapitału, który później jest inwestowany w waluty wyżej oprocentowane lub w inne aktywa, takie jak złoto, akcje. Niższe stopy procentowe w Kraju Kwitnącej Wiśni oraz u Helwetów w porównaniu z innymi krajami G10 są spowodowane, że w Japonii oraz Szwajcarii utrzymuje się nadwyżka na rachunku obrotów bieżących. Oznacza to po prostu, że eksport dóbr i usług przewyższa import. Innymi słowy oba te kraje raczej są pożyczkodawcami kapitału, niż pożyczkobiorcami. Kraje z wysokim deficytem na rachunku obrotów bieżących potrzebują wyższych stóp procentowych, które przyciągną kapitał i sfinansują ten deficyt. Do krajów, które posiadają wysoki deficyt na rachunku obrotów bieżących zaliczają się Stany Zjednoczone, Australia, Nowa Zelandia czy chociażby Wielka Brytania. Polska ma umiarkowany deficyt handlowy. Generalnie im wyższy deficyt w danym kraju, tym więcej kapitału ten kraj potrzebuje i tym większy będzie koszt pozyskania go, czyli wyższe stopy procentowe.

Mimo, że frank szwajcarski również często jest walutą finansującą, to ustępuje na tym polu jenowi japońskiemu. Głównym powodem jest rozmiar japońskiej gospodarki, która przewyższa 10 razy szwajcarską.

Stopy procentowe w Japonii zostały mocno obniżone w latach 90., kiedy pękła bańka spekulacyjna na rynku nieruchomości. Indeks Nikkei 225 spadł w 1990 roku o 40%, a do roku 2000 jego wartość obniżyła się o 76% od historycznego rekordu. Odpowiedzią Banku Japonii na kryzys było obniżenie stóp procentowych z poziomu 7,5% w 1990 roku do 1% w 1998 roku. Szybko to zauważyli inwestorzy i wyprzedaż jena japońskiego ruszyła na dobre. W drugiej połowie lat 90. kurs USD/JPY sięgnął poziomu 147,60, co było najwyższym poziomem od 8 lat. W porównaniu z dołkiem z 1995 roku dolar wzmocnił się do jena o 85%. W miarę dalszej deprecjacji japońskiej waluty inwestorzy coraz mocniej angażowali się w transakcje carry trades, w których jen był walutą finansującą, co jeszcze bardziej osłabiało walutę Japonii. W latach 90. apetyt na ryzyko był tak duży, że inwestorzy często wykorzystywali jena do sfinalizowania inwestycji w obligacje rynków wschodzących, takich jak Rosja oraz kraje Azji Wschodniej. Obligacje tych krajów dawały największe stopy zwrotu. Dopiero kryzys w Rosji w 1998 roku i zawieszenie przez ten kraj obsługi długu o wartości 70 miliardów dolarów spowodował, że inwestorzy w popłochu zamykali transakcje carry trades powodując osłabienie rosyjskiego rubla i silne umocnienie jena. W sierpniu kurs USD/JPY spadł o 6%, we wrześniu o kolejne 3%, a w październiku aż o 15%. Sytuacja z jesieni 1998 roku była pierwszym istotnym wydarzeniem, w którym odwracanie pozycji carry trades spowodowało silne umocnienie waluty finansującej, w tym przypadku jena japońskiego. Po tym incydencie inwestorzy jednak szybko powrócili do osłabiania waluty japońskiej.

Stopy procentowe

Przykład transakcji carry trades na platformie MetaTrader 4

  • Sprzedajemy 1 lot EUR/NZD przy dźwigni 1:50 po 1.5800
  • Depozyt wynosi 8200 PLN
  • SWAP dla sprzedaży 18,04 PLN
  • Wartość 1 pipsa wynosi 25,86 PLN

Zakładamy, że inwestycja potrwa 1 rok i nie zostaną zmienione stopy procentowe, a kurs EUR/NZD po roku wyniesie 1.5900. A więc mamy:

  • - 100 pipsów = -100 x 25,86 = -2586 PLN
  • + 360 swapów = 360 x 18,04 = 6494 PLN
  • Nasz zysk wyniesie 3908 PLN czyli około 48% depozytu

Kolejny przykład transakcji carry trades:

  • Kupujemy 1 lot AUD/CAD przy dźwigni 1:50 po 1.0000
  • Depozyt wynosi 6500 PLN
  • SWAP dla kupna 19,70 PLN
  • Wartość 1 pipsa wynosi 32,50 PLN

Zakładamy że inwestycja potrwa 1 rok i nie zostaną zmienione stopy procentowe, a kurs AUD/CAD po roku wyniesie 1.0100. A więc mamy:

  • + 100 pipsów = 100 x 32,50 = 3250 PLN
  • + 360 swapów = 360 x 19,70 = 7092 PLN
  • Nasz zysk wyniesie 10342 PLN czyli 160% depozytu

MT4 Suprem Edition

Carry trading warto również połączyć z narzędziami platformy MT4 Supreme Edition, którą oferuje Admiral Markets. Przykładowo Mini Terminal pozwala z poziomu wykresu dokonywać transakcji, składać zlecenia z limitem, stop, a także ustawić zlecenie obronne stop-loss oraz zlecenie zamykające transakcję z zyskiem take-profit. Z kolei na Trade Terminalu możemy ustawić automatyczne zamknięcie części pozycji, np. połowę, przesunięcie zlecenia SL orz TP. Tylko MT4 Supreme Edition autorstwa Admiral Markets daje możliwości wykorzystania w pełni opisanych funkcji. Platforma MT4 Suprem Edition jest całkowicie darmowa na rachunku rzeczywistym oraz można jej używać przez 30 dni na rachunku demonstracyjnym. Okres ten można wydłużyć, jeżeli uznasz, że potrzebujesz więcej czasu na testowanie swoich strategii na rachunku demonstracyjnym.